Zojuist rond ik mijn online opleidingsdag pilatestrainer mat 1 en 2 af, waarin ik als docent, andere docenten wil leren om te werken vanuit het eigen ik om anderen te leren bewust te worden van meer lichaams- en zelfbewustheid. 

Op de wc kom ik een artikel tegen van een basisschooljuf, een basisschooljuf waarvan haar hart huilt omdat er in tijden van corona niet gekeken wordt naar het kind, maar er wordt geroepen dat  kinderen achter gaan lopen omdat ze schoolstof gemist hebben. Het systeem past zich niet aan aan het kind, maar het kind moet zich wederom aan het systeem aan gaan passen. Gevolg hiervan zijn overspannen ouders en kinderen met een verkeerd zelfbeeld. Achter lopen? Hoe kan je achter lopen op je eigen ik…. Al jaren roep ik: ‘hoe kan het zijn kinderen op 2 februari allemaal toe zijn aan hoofdstuk 6, les 3…’ ‘dat kan niet’.  

Dit was voor mij ook een van de redenen dat ik enkele jaren geleden besloot het onderwijs te verlaten, de andere reden was dat ik heel graag voor mezelf wilde beginnen als pilatesdocent.

Als docent pilates en yogadocent leer je hoe het is om als ‘ik’ door het leven te gaan en je ‘ego’ aan de kant te zetten. Nou ja, ze noemen het je bewustzijn, maar om het makkelijk te houden, noem ik het in dit stuk je ‘ik’.  Het ‘ego’ houdt de ontwikkeling van je eigen ik tegen. Kun je je ego aan de kant zetten, dan wordt je als persoon sterker en durf je te zijn wie je echt bent. Dan maak je keuzes vanuit het hart en niet vanuit het hoofd. Maar dat is nu precies wat er mis gaat in het onderwijs. We zijn alleen maar bezig met het voeden van het ‘ego’. Het ego moet een bepaalde intelligentie hebben, een bepaalde carrière maken, een bepaald salaris hebben, materialisme. Het ‘ik’ heeft dat niet nodig. Het ‘ik’ wil graag een fijn leven met fijne mensen en blij en gelukkig zijn…Neemt niet weg dat je je ego niet op bepaalde momenten nodig hebt. Maar het moet wel in balans zijn. 

Wat wij als pilates en yogadocenten nu eigenlijk proberen, is de mensen die in het verleden door deze maatschappij in dit hokje zijn geduwd, daar weer uit proberen te krijgen en keuzes te leren maken vanuit het eigen ‘ik’. De lichamen die door stress vastzitten, omdat ze niet voldoen aan de normen van de maatschappij. Hoofden die overlopen… stress om op tijd te zijn in de yogales, om vervolgens de rust in je hoofd op te gaan zoeken… dat is de maatschappij van nu…

En dat komt doordat het mis gaat in het basisonderwijs. Daar wordt er al alleen maar getrokken aan de kinderen, alleen maar geleerd dat als ze alle sterretjes in niveau 5 hebben, ze goed zijn. Want als je goed bent op school, dan tel je mee. Ben je niet goed op school, dan ben je al wat minder…. En dan ook nog de rest van onze prestatiegerichte maatschappij. 

Wij pilates en yogadocenten zullen dadelijk waarschijnlijk niet klagen,  als de corona voorbij is zullen de lessen alleen maar voller worden. Al die moeders en vaders die über gestresst zijn na weer twee maanden van homeschooling en thuiswerken, waarin ze continu geconfronteerd worden met het niet behalen van de doelen, zij zullen als eerste de yoga- en pilatesles weer oppakken. Heel fijn voor ons hoor! 

Maar dat is toch de omgekeerde wereld. We maken het ´ik’ kapot om er vervolgens als je volwassen bent weer aan te gaan werken.  Waar zijn we toch mee bezig…

Dat wilde IK even kwijt…