Meet jij je ook altijd zo aan anderen op de sportschool oftewel verontschuldig jij je ook voor je lichaam? Vaak wanneer mensen bij mij voor het eerst in de les komen, gaan ze zich al verontschuldigen voor wat ze denken niet te kunnen. ‘Ik ben zo stijf als een plank’, ‘ik heb totaal geen buikspieren’ of ‘ik ben veel te zwaar’ zijn opmerkingen die ik regelmatig hoor. Wat ik dan standaard zeg is: ‘als je alles al kan, hoef je het ook niet te oefenen’. Je komt tenslotte met een reden naar de les. En die reden is voor iedereen anders. De ene persoon heeft rugklachten, en wil daar graag van af, de ander wil leniger worden, weer een ander wil sterker worden of zijn of haar ademhaling beter onder controle krijgen. De redenen zijn verschillend, waardoor het doel dus ook verschillend is.

Daarnaast is ieder lichaam anders, met ieder zijn eigen mogelijkheden. En toch gebeurt het iedere les weer. Vrouwen die naar andere vrouwen kijken wat ze kunnen, en zich daar aan meten. Maar ook geforceerd oefeningen doen, om ze ook maar te kunnen, terwijl de techniek niet correct is. Waarom? Omdat je je meet aan de rest, en mee wilt kunnen of omdat je niet toe wilt geven dat de oefening toch nog net iets te zwaar is in een hoger niveau. Het is natuurlijk altijd goed als je jezelf uitdaagt, maar wel in de zone van de naaste ontwikkeling, en niet een brug te ver.

Juist Pilates is een les waarbij je leert luisteren naar je lichaam, leert voelen wat je lichaam aangeeft, bewust wordt van je bouw, je ademhaling, je spierkracht, je belemmeringen. Dus niet een les waarbij je je moet meten aan anderen. Focus op jezelf zeg ik vaak, iedereen is bezig met zijn eigen proces, dus is het altijd appels met peren vergelijken.

Leniger worden